Parafia pw. św. Krzysztofa w Szczecinku

ul. Pomorska 43, 78-400 Szczecinek
  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.
tel. + 48 500 218 081
tel. + 48 692 390 647

 


 

102673
Dzisiaj
Wczoraj
Ten tydzień
Poprzedni tydzień
Ten miesiac
Poprzedni miesiac
Wszystkie
81
101
472
57724
2092
3507
102673
Visitors Counter

Ogłoszenia parafialne – Święto Podwyższenia Krzyża 14.09.2014r.

1. We czwartek, 18 września przypada  święto  Św. Stanisława Kostki,  patrona polskiej młodzieży. Mimo upływu stuleci, jest On nadal czytelnym wzorem życia dla młodego pokolenia. Zatem  podczas Eucharystii  każdego dnia nadchodzącego tygodnia, przez wstawiennictwo Św. Stanisława Kostki, będziemy prosili Boga o świętość naszych  dzieci i młodzieży, bo  od  nich zależy przyszłość naszego Narodu  i  Kościoła.
W tym dniu z Parafii pw. Ducha Świętego organizowana jest pielgrzymka do figury patrona młodzieży Św. Stanisława Kostki w parafii Św. Rozalii. Rozpoczęcie o godzinie 17:30.
     
2. Zapraszamy na ADORACJE NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU w każdą środę od 19:00 do 20:00 oraz w piątki od godz. 15:00 do 17:15.
 
3. SCHOLA DZIECIĘCA ma swoje spotkania w sobotę o 11:00, a EREM o godz. 12:00.
     
4. Przy wyjściu z kościoła można nabyć KALENDARZE ŚCIENNE wydane przez Kurię Diecezjalną. Koszt 8 zł. Jest to cegiełka na renowację Sanktuarium w Skrzatuszu i budowę Domu Pielgrzyma. 
     
5. Polecamy nowy numer „GOŚCIA NIEDZIELNEGO”, a w nim m. in.:  dwie płyty CD; II cz. „Dzienniczka” siostry Faustyny oraz płyta z uroczystości jubileuszu 25 rocznicy koronacji Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu.
 
6. Dzisiaj ZBIÓRKA DO PUSZKI NA CELE BUDOWLANE. Dziękujemy za ofiary składane na dalsze prace budowlane w naszej parafii. Bóg Zapłać!
 
7. Dziękujemy za kwiaty, za wszelkie zaangażowanie, przejawy dobrej woli i okazane serce, z którym jako duszpasterze Waszej parafii się spotykamy. 
     
8. We wtorek przypada 23 dzień miesiąca. Zapraszamy w tym dniu na Mszę św. wieczorną i na Nabożeństwo ku czci Św. o. Pio.
 
9. W sobotę, 20 września, w Skrzatuszu odbędzie się DIECEZJALNY DZIEŃ MŁODYCH. Szczegóły na plakacie. Zapisy w zakrystii oraz u katechetów.
 
10.  21 września odbędzie się DIECEZJALNY ODPUST W SKRZATUSZU. Organizujemy wyjazd autokarem na te uroczystości. Zapisy na stoliku przy stopniu komunijnym. Koszt wyjazdu – 20 zł. Zapraszamy do wzięcia udziału w pielgrzymce!
 
11. Jutro, w poniedziałek o godz. 18.30 w kościele spotkanie dla osób przygotowujących się do bierzmowania i wyjeżdżających na czuwanie młodych do Skrzatusza. Na spotkanie przynosimy 20 zł i zgodę na wyjazd.
 
12. W najbliższą sobotę kancelaria nieczynna.
 
Wszystkim Drogim Parafianom życzymy Błogosławionego tygodnia. Jubilatom i solenizantom wielu łask Bożych i opieki NMP w każdym kolejnym dniu życia. SZCZĘŚĆ BOŻE!
 
Proboszcz  - ks. Bogusław Matusik
 

Ogłoszenia parafialne – XXIII niedziela zwykła - 7.09.2014r.

1. Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy wzięli UDZIAŁ W TEGOROCZNYM JUBILEUSZOWYM X FESTYNIE Parafialnym i radośnie spędzili niedzielne popołudnie. Bóg zapłać tym, którzy ofiarnie pomagali w urządzeniu Festynu i wszystkim tegorocznym sponsorom. Dziękujemy za zbudowanie miasteczka festynowego, pilnowanie terenu przez noc, uporządkowanie placu, zakup potrzebnych materiałów, zrobienie dekoracji, obsługę stoisk. Dochód z Festynu wyniósł 25.452,00 zł. Dziękujemy serdecznie za zaangażowanie i udział w festynie.
 
2. W poniedziałek obchodzimy ŚWIĘTO NARODZENIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY. Msze św. o 9:00 i 17:30.
 
3. Spotkanie KRĘGU BIBLIJNEGO po przerwie wakacyjnej będzie we wtorek 9 września po wieczornej mszy. Zapraszam wszystkich, którzy pragną pogłębić znajomość Pisma Świętego.
 
4. Zapraszamy na ADORACJE NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU w każdą środę od 19:00 do 20:00 oraz w piątki od godz. 15:00 do wieczornego nabożeństwa.
 
5. W przyszłą niedzielę (14 września) obchodzimy ŚWIĘTO PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO.
 
6. Pierwsze, ORGANIZACYJNE SPOTKANIE DLA RODZICÓW DZIECI, które w maju przystąpią do I Komunii św. będzie w przyszłą niedzielę po Mszy św. o godz. 12:00. Bardzo prosimy o obecność wszystkich zainteresowanych rodziców.
 
7. MINISTRANTÓW oraz chłopców, którzy chcieliby zostać ministrantami zapraszamy na zbiórkę w sobotę (13.09.) o godz. 10:00.
 
8. SCHOLA DZIECIĘCA ma swoje spotkania w sobotę o 11:00, a EREM o godz. 12:00.
 
9. Przy wyjściu z kościoła można nabyć duże ładne KALENDARZE ŚCIENNE wydane przez Kurię Diecezjalną w kwocie 8 zł. Jest to cegiełka na renowację Sanktuarium w Skrzatuszu i budowę Domu Pielgrzyma.  Można również nabyć Tygodnik „TEMAT” za symboliczną ofiarę z obszerną relacją o naszym Parafialnym.
 
10. Polecamy nowy numer „GOŚCIA NIEDZIELNEGO”, a w nim m. in.:
- Polska konstytucja odwołuje się do Boga i gwarantuje wierzącym pełne prawo obecności w życiu publicznym i kształtowaniu oblicza ojczyzny. Orędownicy świeckości państwa uważają, że nie istnieje żadna moralna prawda obowiązująca wszystkich. Uważają, że jedynym „absolutem” jest jednostka i jej wolność. Mają pełne prawo tak twierdzić i dążyć do ochrony tej najwyższej wartości, za jaką uważają indywidualną wolność. Ale ludzie wierzący mają takie samo prawo uważać, że najwyższą wartością jest Bóg i w zgodzie z tą prawdą organizować życie indywidualne i społeczne.
- Papież Franciszek przypomina mi, żebym nie polegał na sobie – mówi abp Konrad Krajewski, jałmużnik papieski;
- ile kosztuje zbawienie?
 
11. W przyszłą niedzielę ZBIÓRKA DO PUSZKI NA CELE BUDOWLANE. Jesteśmy wdzięczni za ofiary składane na dalsze cele budowlane w naszej parafii
 
12. Dziękujemy za wykonane PRACE BUDOWLANE I PORZĄDKOWE w kościele i domu parafialnym, dziękujemy za dekoracje kwiatowe. Serdeczne Bóg Zapłać.
 
13. W sobotę, 20 września, w Skrzatuszu odbędzie się DIECEZJALNY DZIEŃ MŁODYCH. Młodzież naszej Parafii zachęcamy i zapraszamy do wzięcia udziału w tym spotkaniu, na które organizujemy wspólny wyjazd autokarem. Informacje dotyczące programu czuwania młodzieży są zamieszczone na parafialnej stronie internetowej oraz u Ks. Gracjana. Zapisy w zakrystii oraz u katechetów.
 
14. 21 września odbędzie się DIECEZJALNY ODPUST W SKRZATUSZU. Tegoroczne uroczystości połączone są z Jubileuszem 25-lecia koronacji Piety Skrzatuskiej Papieskimi koronami. W nawiązaniu  do zaproszenia jakie kieruje do nas ks. bp Ordynariusz, organizujemy również wyjazd autokarem na te uroczystości. Zapisy na stoliku przy stopniu komunijnym. Koszt wyjazdu – 20 zł. Zapraszamy do wzięcia udziału w pielgrzymce!
 
W nowym roku szkolnym, dzieciom, młodzieży, nauczycielom, katechetom i wychowawcom, życzymy Darów Ducha Świętego i Bożego Błogosławieństwa.
 
Proboszcz  - ks. Bogusław Matusik
 
 
 
SOBOTA 20 WRZEŚNIA
DIECEZJALNE SPOTKANIE MŁODYCH
 
Program:
13:00 wniesienie Piety i kopii Krzyża ŚDM, powitanie przez Biskupa Edwarda Dajczaka
13:30 „Bądź wojownikiem!” - koncert „Full Power Spirit”
14:30 „Nowe życie w Jezusie” - katecheza o 6 Prawdach Wiary połączona ze świadectwami (gość specjalny: Anna Golędzinowska, była fotomodelka), rozdanie katechizmów
16:30 przerwa na ciepły posiłek, czas dla bliźniego, możliwość prywatnej modlitwy w Sanktuarium
18:00 gromadzenie się w namiocie (Diakonia Muzyczna)
18:30 „Ogień Miłości” - adoracja Najświętszego Sakramentu z tekstami Pisma Świętego
20:00 „Jezus = Życie” - uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem Biskupa Edwarda Dajczaka zakończona radosnym uwielbieniem pod przewodnictwem Diakonii Muzycznej
ok. 22:00 „Idźcie i żyjcie!” - rozesłanie przy Golgocie
 
Zbiórka o godz. 10:30  przy kościele Św. Krzysztofa (ul. Pomorska 43)
Odbiór uczestników w tym samym miejscu (przewidywana godz. powrotu – około 1:00 w nocy)
Koszt: 20 zł
Należy zabrać ze sobą: ciepły ubiór, coś przeciwdeszczowego, krzesełko wędkarskie/turystyczne lub karimatę, kanapki i coś do picia.
 
 
 
NIEDZIELA 20 WRZEŚNIA
DIECEZJALNA PIELGRZYMKA
 
Program:
7:30 – Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP w sanktuarium
8:00 – Msza Święta koncelebrowana w sanktuarium
10:00 – Program słowno-muzyczny „Madonny Pomorza” (z filmem w tle na telebimie)
- Modlitwa przed Najświętszym Sakramentem
- Modlitwa wstawiennicza
11:40 – Wniesienie wieńców żniwnych. Wprowadzenie w Eucharystię
12:00 – EUCHARYSTIA – przewodniczy Biskup Diecezjalny Edward Dajczak
14:00 - 15:00 – Przerwa na posiłek
15:00 – Nabożeństwo maryjne z zawierzeniem diecezji w opiekę Matki Bożej Bolesnej i modlitwa wstawiennicza (dla chętnych).
 
Zbiórka o godz. 8:15  przy kościele Św. Krzysztofa (ul. Pomorska 43)
Koszt: 20 zł
Należy zabrać ze sobą: ciepły ubiór, coś przeciwdeszczowego, krzesełko wędkarskie/turystyczne lub karimatę, kanapki i coś do picia.
 
 

 

 

WYCHOWYWAĆ DO PRAWDY

 

List Pasterski Episkopatu Polski z okazji IV Tygodnia Wychowania

 

14-20 września 2014 roku

 

 Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia,
Drodzy Rodzice, Nauczyciele i Wychowawcy,
Droga Młodzieży, Kochane Dzieci!
 
      Kilka dni temu w polskich szkołach zabrzmiał dzwonek, zwiastujący początek nowego roku szkolnego i katechetycznego. W ten sposób otworzył się przed nami nowy czas, w którym nie tylko będziemy mogli zdobywać wiedzę o świecie, o sobie i o Panu Bogu, ale także przeżywać radość poznawania Ewangelii i głoszenia jej innym ludziom. Do takiej właśnie radości, płynącej z Ewangelii, zachęca nas Ojciec Święty Franciszek w adhortacji Evangelii gaudium.
      Podobnie, jak w latach poprzednich, w tym miesiącu będziemy przeżywać Tydzień Wychowania. Jego czwarta edycja odbędzie się w dniach 14-20 września i zostanie poświęcona roli prawdy w odpowiedzialnym wychowaniu. Będziemy także podkreślali rolę prawdy w życiu społecznym, narodowym i państwowym jako niezbędnego warunku rozwoju naszej Ojczyzny.
 
1. Potrzeba uznania obiektywnej prawdy
      Pan Bóg na kartach Biblii przypomina nam rolę prawdy i miłości w życiu człowieka. Źródłem tej troski jest miłość Stwórcy do stworzenia, poddawanego ciągłej pokusie ulegania kłamstwu, którego ojcem jest „władca tego świata” (J 12,31). Prorok Ezechiel w dzisiejszym czytaniu mówi o odpowiedzialności „stróża domu Izraela” (Ez 33,7) – odpowiedzialności wyrażającej się w wiernym przekazie słowa, pochodzącego z ust Bożych. Znamiennym listem Boga do człowieka jest Dekalog – dziesięć przykazań napisanych palcem Bożym na kamiennych tablicach (por. Wj 31,18). Troska o ich zachowanie włącza się w szczególne zadanie chrześcijanina, który jest nieustannie wzywany do życia w duchu prawdy i miłości. Współczesny świat próbuje narzucić ludziom przekonanie, że nie ma żadnej obiektywnej prawdy, a każdy człowiek rozumie i stosuje ją na swój własny, indywidualny sposób. Co więcej, na człowieka głoszącego istnienie obiektywnej prawdy, według której pragnie on żyć, patrzy się z podejrzliwością, a nawet z lekceważeniem. W takiej sytuacji przestają obowiązywać wszelkie stałe wartości. Przyjmuje się wtedy, że nie ma żadnych niepodważalnych punktów odniesienia, a zatem wszystko jest niestałe i zmienne. Wobec coraz częstszych prób narzucania tego rodzaju przekonań, Kościół przestrzega przed swego rodzaju „dyktaturą relatywizmu”. Należałoby w tym miejscu przywołać słowa św. Jana Pawła II, który stanowczo przypominał: „W sytuacji, w której nie istnieje żadna ostateczna prawda będąca przewodnikiem dla działalności politycznej i nadająca jej kierunek, łatwo o instrumentalizację idei i przekonań dla celów, jakie stawia sobie władza. Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo przemienia się w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm” (Centesimus annus, n. 46).
      Warto w związku z tym postawić pytanie: na czym polega wychowanie do prawdy? Polega ono na tym, aby na wszystkich etapach procesu wychowawczego – dokonującego się w domach, w przedszkolach i szkołach – rodzice, nauczyciele i wychowawcy ukazywali wartość odkrywania ostatecznej prawdy o świecie, o człowieku i o Bogu. Ważne jest przy tym, aby pokazywali oni, jak do tej prawdy dążyć i w jaki sposób kierować się nią w codziennym życiu. W ten sposób dzieci i młodzież znajdą się w szkole prawdy i będą wychowywani przez prawdę. Tylko wtedy będziemy mogli z ufnością patrzeć w przyszłość, mając pewność, że dzięki temu ukształtuje się społeczeństwo, w którym ludzie będą kierowali się wewnętrzną uczciwością, prawością i rzetelnością. 
 
2. W szkole Chrystusa – Najwyższej Prawdy
      Pełną prawdę o Bogu i o człowieku przekazuje Jezus Chrystus, który mówi o sobie: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem” (J 14,6a). Zbawiciel jest zatem Najwyższym Wychowawcą w szkole Prawdy. On sam bowiem jest Prawdą. To On posiada wyraźnie określony plan wychowawczy, wyrażający się w słowach: „Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14,6b). Tym samym wskazuje na cel, do którego pragnie zaprowadzić wszystkich wierzących w Niego. Jest nim dom Ojca. Nie ma bowiem dla człowieka nic ważniejszego niż jego własne zbawienie. Ono jest najwyższą wartością. Wobec grzechu i kłamstwa Chrystus wzywa nas dziś do braterskiego upomnienia i zgodnej modlitwy (por. Mt 18,15.19). Chrześcijanin pragnący żyć w prawdzie, jest powołany do ciągłej, twórczej przemiany siebie i szukania duchowej siły we wspólnej modlitwie, w której Zbawiciel jest szczególnie obecny. Chrystus, który jest Prawdą, jest przecież także Życiem,  daje życie i wzywa do dążenia ku pełni życia. Święty Paweł w Liście do Rzymian, którego fragment słyszeliśmy w dzisiejszym drugim czytaniu, nawołuje do miłości bliźniego, wyrażającej się w przestrzeganiu przykazań (Rz 13,8-10). To w nich zawarta jest wola Boga – doskonały porządek Boży wobec świata stworzonego. Rozpoznawanie jej to nic innego jak poszukiwanie prawdy. Tylko życie w prawdzie pozwala właściwie osądzić stan swojego ducha, a zarazem zdobyć się na wysiłek wewnętrznej przemiany. Będzie ona możliwa, jeśli w szkole Chrystusa-Prawdy będziemy Go uważnie słuchać, głębiej poznawać i pozwalać, aby nas prowadził ku pełnej prawdzie o Bogu i o nas samych. Dzieje się to między innymi podczas szkolnej i parafialnej katechezy.
 
3. Konieczność wychowania do prawdy
      Najważniejszą konsekwencją życia w prawdzie, którą ukazuje nam Pan Jezus, jest dążenie do podporządkowywania jej swojego życia. Jak wielokrotnie nauczał św. Jan Paweł II, nie ma wolności bez prawdy. Autentyczna wolność polega bowiem na życiu w świecie prawdziwych wartości i na świadczeniu o nich. Z pewnością nie jest to łatwe! Niejednokrotnie wymaga braterskiego napomnienia i próby „sprowadzenia występnego z jego drogi” jak poucza dziś prorok Ezechiel (por. Ez 33,8b). Głosząc obiektywną prawdę, musimy mieć świadomość tego, że niekiedy trzeba będzie dla niej cierpieć. Jest to droga, którą kroczyli prorocy Starego Testamentu. Jest to droga, którą w najwyższym stopniu przemierzył sam Pan Jezus. Jest to droga, którą także my powinniśmy podążać. Dla człowieka wierzącego nie ma bowiem innej drogi niż ta, którą szedł nasz Pan, Jezus Chrystus.
      Przed wychowawcami: rodzicami, nauczycielami, katechetami i duszpasterzami stoi zatem zadanie stawiania wymagań – najpierw sobie, a następnie własnym dzieciom oraz powierzonym im uczniom i wychowankom. Dlatego zwracamy się do Was z gorącym apelem: Nie bójcie się prawdy! Dążcie do niej z odwagą i zapałem! Uczcie jej innych! Wychowujcie do niej wszystkich, których Wam Pan Bóg powierzył! Nie dajcie się zwieść namiastkami prawdy czy półprawdami! Brońcie się przed manipulacją ze strony tych, którzy są niechętni Chrystusowi i Jego Kościołowi. Nie oni mają być dla Was wzorami i autorytetami, ale Jezus Chrystus – nasz Pan i Zbawiciel, który oddał swoje życie za prawdę i sam o sobie mówi, że jest „drogą i prawdą, i życiem”. Zdobywajcie umiejętność stawania w prawdzie o sobie poprzez częsty i rzetelny rachunek sumienia oraz przez regularne przystępowanie do sakramentu pokuty i pojednania! Tylko wtedy poznacie autentyczną radość, wynikającą z doświadczania słów Pana Jezusa: „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,32).
      Na tę drogę przebywania w szkole Chrystusa-Prawdy i wychowywania innych w prawdzie wszystkim Wam z serca błogosławimy
 
 
                                               Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
                                               obecni na 365. Zebraniu Plenarnym
                                               Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie
                                               w dniu 10 czerwca 2014 r.

XXI Niedziela Zwykła 24.08.2014r. Ogłoszenia

1. Za tydzień – w niedzielę 31 sierpnia o godz. 13:00 rozpocznie się X Festyn Parafialny. Czeka nas wiele atrakcji muzycznych, widowiskowych, kulinarnych. Do wygrania  m.in.: ……
W sobotę o 15:00 rozpocznie się budowanie stoisk, rozstawianie namiotów, zwożenie stołów i ław – dlatego też zwracamy się również o pomoc do tworzenie zaplecza festynowego.
2. W najnowszym Gościu Niedzielnym m.in. płyta mp3, na której jest pierwsza część Dzienniczka św. Siostry Faustyny.
3.  We wtorek przypada Uroczystość NMP Częstochowskiej. Msze św. o godz. 9:00.,  i 17:30.
4. W piątek, 29 sierpnia, w liturgii wspominamy Męczeństwo św. Jana Chrzciciela. To wspomnienie ukazuje nam, do czego może prowadzić wierność prawdzie. Święty Jan pozostał wierny Chrystusowi do końca, aż do śmierci.
5. W tym tygodniu patronują nam:
* w środę – święta Monika, matka św. Augustyna
* w czwartek – święty Augustyn, syn św. Moniki, biskup i doktor Kościoła
6. Adoracja Najświętszego Sakramentu w czasie wakacji w piątki od g.15:00 do wieczornego Nabożeństwa.
7. Dziękujemy:
* paniom za przygotowanie kościoła do niedzielnej liturgii;
* Jerzemu Plichcie, Zdzisławowi Dłużakowi, Mieczysławowi Daszkiewiczowi, Włodzimierzowi Bancerowi, Cezaremu Białko, Konradowi Mrozowskiemu za prace wykonane w domu parafialnym.
* za ofiary składane na cele parafialne. Bóg Zapłać.
8. Są jeszcze wolne miejsca na pielgrzymkę dwutygodniową do Grecji w terminie 14.09 – 26.09.2014 roku. Szczegóły na stronie internetowej i w Zakrystii.
9. W poniedziałek będzie podana data spotkania przed pielgrzymką do Grecji.
Serdecznie witamy w naszej Wspólnocie Parafialnej wszystkich gości przybyłych na wakacyjny wypoczynek do rodzin. Życzymy Wam dużo słońca, życzliwości, miłego pobytu i udanego wypoczynku oraz zapraszamy do udziału w życiu religijnym parafii.
Proboszcz  - ks. Bogusław Matusik

XXII Niedziela Zwykła 31.08.2014r.

Z Ewangelii św. Mateusza
Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie. Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie. Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi, i wtedy odda każdemu według jego postępowania. Mt 16,21-27
 

Wziąć krzyż

 Jest to bezpośrednia kontynuacja Ewangelii sprzed tygodnia czyli owej sceny ze św. Piotrem i jego wyznaniem wiary w Jezusa. Piotr – tak przed chwilą wywyższony, błogosławiony, awansowany na opokę i fundament Kościoła, teraz nagle zostaje surowo skarcony i przywołany do porządku. Co spowodowało tę niespodziewaną i skrajną reakcję Jezusa?

 Cofnijmy się do kontekstu: po raz pierwszy ktoś z uczniów wyraźnie stwierdził boskość Jezusa, Jego mesjańską misję. Jezus skorzystał z tej okazji, aby ukazać swoje posłannictwo i zadania we właściwym świetle, tzn. nie jako działalność polityczną, wyzwoleńczą – Żydzi spodziewali się bowiem, że Mesjasz w pierwszym rzędzie wyzwoli ich spod okupacji rzymskiej – lecz jako ogólnoludzkie wyzwolenie każdego człowieka spod władzy grzechu i śmierci. Jezus nie chciał uczestniczyć w sporze o ziemskie panowanie, nie chciał nikomu dawać ani legitymizować władzy, nie chciał też opowiadać się po stronie żadnego stronnictwa czy państwa, gdyż to oznaczałoby zwrócenie się przeciwko wszystkim pozostałym. Jezus przyszedł tylko po to, aby uwolnić nas wszystkich z sideł nienawiści, egoizmu, pożądania i tylu innych wad. To nie dokonuje się siłą oręża, partyjnych wpływów, popularności czy tanich obietnic. Zwycięstwo człowieka nad złem może dokonać się tylko w pełnej wolności – siłą ducha, siłą miłości i dobra.

 I po to właśnie przyszedł Jezus: aby pokazać, jak się to robi, aby przypomnieć człowiekowi, że Bóg go nie opuścił, że go kocha i w tej miłości jest gotów zaangażować się aż do końca – płacąc cenę najwyższą. I stąd te trudne słowa o krzyżu – znaku miłości Boga do człowieka. Wziąć swój krzyż – to znaczy: przyjąć tę miłość Boga, zaufać Bogu, że chce naszego dobra, nawet wtedy, gdy przyjdzie nam znosić cierpienie.

 I tego właśnie nie mógł zrozumieć i zaakceptować Piotr: czy musi być ten krzyż? Niech nie przychodzi on nigdy na Ciebie ani na mnie! Och, chyba doskonale rozumiemy Piotra. Ileż to razy modliliśmy się w ten sposób. Ba, nawet sam Chrystus w chwili samotności i trwogi w Ogrójcu, wypowiedział tę samą prośbę. Wypowiedział ją, ponieważ doświadczył tego samego, czego my doświadczamy. Dlatego też potrafi nas zrozumieć i współczuć nam. Ale też chce nam pokazać, jaka jest prawdziwa natura i gdzie leży źródło naszej słabości. Jest to sposób myślenia obcy Bogu, na wzór tego świata czyli zgodnie z ułudami i kłamstwami, które podsuwa nam szatan.

 Żeby skutecznie i raz na zawsze zdemaskować i rozproszyć te złudzenia, Jezus zwraca się do Piotra w taki zdecydowany i szorstki sposób. Bo z kłamstwem i ułudami grzechu nie wolno paktować. Trzeba rozprawiać się z nimi radykalnie i krótko! Jakakolwiek próba dialogu zawsze kończy się dla człowieka klęską i grzechem. A największą pokusą i kłamstwem szatana, jest przeświadczenie, że ludzkie życie jest czymś całkowicie naszym, że możemy nim dowolnie dysponować, że nie ma żadnych ograniczeń i człowiek może robić co tylko chce. Za wszelką cenę korzystaj z życia! Boga nie ma! Nie przejmuj się śmiercią, nie myśl o niej, tylko o rozkoszach, które oferuje ci świat. Oto są podszepty szatana.

 A na to Jezus ostrzega z troską: A co dasz za swoją duszę? Ile za nią zapłacisz? Czy starczy ci bogactw całego świata, aby kupić sobie wstęp do wieczności? A Ja ci to daje za darmo. Tylko Mi zaufaj – a jeśli trzeba, weź swój krzyż...  Ks. Mariusz Pohl
 

 

XXI Niedziela Zwykła 24.08.2014r.

Z Ewangelii św. Mateusza
Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. Jezus zapytał ich: A wy za kogo Mnie uważacie? Odpowiedział Szymon Piotr: Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego. Na to Jezus mu rzekł: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem. (Mt 16,13-20)
 
Tyś jest Mesjasz...
Jest to kluczowy moment w dziejach Jezusa – i w dziejach Kościoła, pomimo, że formalnie jeszcze on wtedy nie istniał. Co szczególnego się wtedy wydarzyło i dlaczego to wydarzenie jest takie ważne?
Otóż od tego momentu misja Jezusa na ziemi została oficjalnie potwierdzona, uznana i przyjęta przez człowieka. W imieniu ludzkości aktu tego dokonał Szymon Apostoł, odtąd nazwany przez Jezusa Piotrem – Opoką. To ciekawe, jak konsekwentny potrafi być Pan Bóg i jak liczy się z człowiekiem, z jego wolnością i zdaniem. Nie chce mu niczego narzucać na siłę, nie chce niczego robić bez nas albo poza nami. Bóg czeka na naszą zgodę, na współpracę i pomoc człowieka.
I w tym właśnie momencie Jezus zapytał człowieka – w osobach swoich uczniów, czy są gotowi na tę współpracę, czy są gotowi dać z siebie wiarę. Bo bez wiary, czyli bez uznania bóstwa Jezusa, a co za tym idzie, bez zaufania i bez posłuszeństwa Jezusowi, zbawienie byłoby niemożliwe. I dlatego tak istotna była odpowiedź na pytanie: ‘„Za kogo wy Mnie uważacie?”
Jezus poprzedził to pytanie pewnym sondażem: „Co inni sądzą o Mnie?” Odpowiedzi były przeróżne i najdziwniejsze. Wszystkie miały w sobie jakiś element lub posmak sensacji i nadziei na jeszcze więcej. Albowiem postacie Jana Chrzciciela, Eliasza, Jeremiasza, kojarzyły się Żydom z obietnicą wyzwoleńczego działania Boga, karania pogan i wywyższenia Izraela. Żydzi bardzo mocno utożsamiali zbawienie z życiem doczesnym, z ziemskim panowaniem i szczęściem. Były to jednak oczekiwania fałszywe, niezgodne z planem Boga i dlatego na takich nadziejach Jezus nie mógł budować swojej misji.
I dlatego taka radość, wręcz entuzjazm Jezusa, gdy usłyszał odpowiedź Szymona: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego!” To jest odpowiedź wiary. To nie ludzkie kalkulacje i oczekiwania ją zrodziły, lecz zaufanie do Boga, przeświadczenie o Jego miłości, wierności obietnicom i o związku Jezusa z Bogiem. Właśnie taka wiara była Jezusowi potrzebna: osobista, wolna od przesądów, plotek i politykierskiej interesowności. Dopiero taka wiara może być podstawą życia Kościoła.
I faktycznie: tę wiarę, wiarę św. Piotra, uczynił Jezus fundamentem Kościoła. Kościół po dziś dzień polega na tym wyznaniu i wciąż do niego się odwołuje. Zwłaszcza, że niejednokrotnie zjawiali się w historii ludzie, którzy na temat Jezusa snuli najróżniejsze i najdziwaczniejsze teorie. Kościół jednak woli odpowiedź Piotra, bo tylko ona została potwierdzona przez Jezusa. Zarazem Jezus wyniósł Piotra do rangi fundamentu Kościoła. Bez Piotra i jego wiary nie ma Kościoła. Sam Jezus tak chciał.
I chciał jeszcze więcej: żeby nasza współczesna wiara wyrastała z wiary Piotra, ale w sposób żywy i autentyczny, a nie tylko odtwórczy. Nie wystarczy zatem odwołać się tylko do Piotrowego wyznania – czynimy to wszak w czasie każdej mszy, ale jak mechanicznie i bezmyślnie nieraz! Musimy przyjąć świadectwo Piotrowe, zdając sobie jednak sprawę, że to sam Bóg będzie Źródłem i Dawcą naszej wiary. To musi być nasza osobista decyzja, wypływająca z żywego doświadczenia Boga, z modlitwy, z wewnętrznej więzi z Nim, a nie tylko rutynowe powtarzanie, co inni sądzą o Jezusie. Wiara ojców musi być co prawda dla nas wskazówką, ale nie może wyręczyć i zastąpić naszej osobistej wiary. Albowiem Bóg nie ma wnuków – ma tylko dzieci. Dzieci które w Niego wierzą i ufają Mu bezgranicznie. Czy zaliczam się do nich?   ks. Mariusz Pohl